زبان...

                                             

آيا مي دانستيد  بنابر آمار ارائه شده از سوي سازمان يونسكو:

 

•           بيش از ۵۰ درصد از ۶۰۰۰ زبان دنيا را خطر تهديد مي كند.

•           ٩۶ درصد از ۶۰۰۰ زبان دنيا توسط ۴ درصد از مردم دنيا صحبت مي شوند.

•           ٩۰ درصد زبانهاي دنيا دراينترنت معرفي نمي شوند.

•           هر ۲ هفته يك زبان به طور متوسط ناپديد مي شود.

•           ٨۰ درصد از زبانهاي افريقائي رسم الخط ندارند.

 

 

آنوقت ما هر روز به جای متشکرم می گوییم مرسی.... 

 

 

اندی وارهول گرانقیمت...

 

                    

یک اثر نقاشی منحصر به فرد اثر اندی وارهول نقاش برجسته آمریکایی به قیمت باور نکردنی 71 میلیون دلار یعنی چیزی نزدیک به چهاربرابر قیمت حراج دیگر اثر این هنرمند فروخته شد

حراج چهارشنبه گذشته پستوار  که به هنر معاصر  نقاشی تعلق داشت ،نزدیک به 385 میلیون دلار فروش داشت که با این فروش این حراجی  در دومین رده از پر فروش ترین فروش های حراج آثار هنری در دنیای معاصر  قرار گرفت.

کارشناسان آثار هنری معتقدند کورد فروش  موسسه حراجی آثار هنری پوستوار چیز عجیبی به شمار نمی رود زیرا سه شنبه گذشته  موسسه فروش آثار هنری معروف ساتبی  در نیویورک در یک حراجی اثری از مارک روتکو  متعلق به  سال 1950 و با عنوان «مرکز سفید» را در بک رقابت تنگاتنگ بین خریداران که اکثرآ ناشناس بودند به قیمت نزدیک به 73 میلیون دلار فروخت.

اثر نقاشی اندی وارهول که تصادف ماشین سبز یا آتش سبز ماشین نام دارد در این حراجی به قیمتی معادل 71.7 به یک فروشنده ناشناس فروخته شد تا بازهم بازار هنر در بهت دیگری از فروش یک اثر هنری به قیمتی باور نکردنی قرار گیرد.

رکورد قبلی فروش بالاترین قیمت برای یک اثر هنری مربوط به این هنرمند مربوط به فروش یکی از تابوهای چند گانه تصویر چهره « مائو» بود که  نوامبر گذشته  در حراج ساتبی فروخته شد .

اثر نقاشی تصادف ماشین سبز که در سال 1963 میلادی نقاشی شده است ، یک از سری کارهای وارهول است که از صحنه یک تصادف خونین خلق شده است .در این تابلو صحنه تصادف ماشین به شیوه سیلک اسکرین در پس زمینه ای سبز خلق شده است.

این نقاشی با الهام از تصویر یک عکس خبری از یک تصادف بسیار مهلک که در زمان خود در سیاتل آمریکا رخ داده بود خلق شده است

این اثر نقاشی که سالها در یک کلکسیون شخصی نگهداری شده است اکنون به یک کلکسیون شخصی دیگر می رود تا بازهم از انظار عمومی دور بماند.

دیگر آثاری که چهارشنبه گذشته در این حراجی فروخته شد نیز در جای خود رکورد فروش آثار هنرمندان دیگر این حوزه را تغییر داد.

بر همین اساس اثر نقاشی «فیگور شماره چهار» اثر جاسبر جونز دیگر نقاشی نوگرای آمریکایی در این حراج با رقمی معادل 17.4 میلیون دلار فروخته شد و نقاشی دیگری از آرشی گورکی با نام «خورکوم» نیز رکورد 4.2 میلیون دلاری و یک عکس اثر سیندی شرمان عکاس برجسته آمریکایی نیز با عنوان « شماره 92» نیز در این حراج با رقمی معادل 2.1 میلیون دلار فروخته شد.

خریداران این آثار نیز همچون خریدار اثر وارهول هیچکدام شناخته شده نبودند

 

 مارادونا و غضنفر...

 

                                     

تصور می کنم که این روزها در حوزه فرهنگ و هنر کشورمان جریانات فرهنگی به سمتی می روند که باید گفت اوضاع شده است حکایت شیرین ول کردن مارادونا و چسبیدن غضنفر .

 

نخست: دکتر احمدی رییس کنونی دانشکده خبر خبرگزاری جمهوری اسلامی و مجری برنامه نگاه یک  که همیشه از نگاه حرفه ای و به دور از مسائل حاشیه ای در رسانه ها سخن می گوید شب گذشته در برنامه نگاه یک با دعوت از سفیر ترکیه در ایران و طرح چند سئوال دم دستی از وی قصد مچ گیری در مورد انتخابات اخیر ترکیه و دخالت ارتش این کشور در تغییر حاکمیت داشت که البته سفیر آنقدر دیپلمات بود که دیپلمات مابانه به او پاسخ دهد و نتیجه آن شود که سفیر تمامی تایم برنامه را به تکرار مکررات در مورد دموکراسی به شیوه ترکی بپردازد اما...

اما شاهکار برنامه آنجا کامل شد که گزارشگر این برنامه در عین ناباوری وقتی از پرسیدن سئوال وجه تمایز کباب ترکی با کباب کوبیده ایرانی از آقای سفیر فارغ شد،  از او پرسید که مولوی ایرانی است یا ترک ؟ و سفیر با خنده جواب داد که لابد منظورتان مولانا است دیگر...

 

سپس: خبرگزاری ایسنا که چند وقتی است دیگر آن رنگ و بوی قبل را ندارد خبری را منتشر کرد که نشان از آن داشت که خبرنگار از همه جا بی خبررا  انگار از سر کلاس های دبیرستانی اش   بلند کرده اند و به زور نشانده اند روی صندلی که آقا بشین به ترجمه و تنظیم خبر..

خوب به این خبر دقت کنید و ببینید که آقا و یا خانم به کدام نکته مهم در نگارش خبر خود دقت نکرده است...نکته آن است که وقتی ما به عنوان یک ایرانی مولانا را یک شاعر قرن سیزدهم میلادی - که ترک ها در تمام جهان از آن یاد می کنند - فرض کنیم دیگر باید از دیگران چه انتظاری داشته باشیم. ...

خب اینها نمونه های کوچکی از گاف های رسانه ای در دنیای امروز رسانه های ایرانی است که در سطح اول رخ می دهد،حتی معاون هنری سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران هم وقتی خبر از شرکت دوباره ایرانیان هنرمند!!  در جشنواره جهانی مولانا در ترکیه آنهم در سال جهانی این شاعر بزرگ ایرانی می دهد بازهم لابد به فکر این بود که مولانا ایرانی است یا ترک...

نمی خواهم این بحث را ادامه دهم حوصله اش را هم ندارم ا اما با توجه به این مسائل، برای یافتن حقیقت چندان نگاه تیز بینانه ای لازم نیست، فقط کافیست که سرتان را به عقب بگردانید و مواظب غضنفر های درشت و کوچک اطرافتان باشید، شاید مارادونا چند روزی باشد که مرده و ما هم خبر نداشته باشیم و غضنفر به سمت دروازه خودی در حال حرکت...

معيارهاي نامشخص گرافيک اسلامي

                              

یادداشت من درباره دوسالانه گرافیک جهان اسلام در روزنامه جام جم==> اینجا

چادر ها برای چه به صدا در می آیند...

 

               

 

 

یکم: دیروز روزنامه حریت در ترکیه نوشته بود در حالیکه ما در ترکیه در حال بررسی این موضوع هستیم که زنان می توانند رییس جمهور شوند یا خیر زنان  ایرانی به خاطر اینکه چند رشته موی سرشان از روسری بیرون می افتد به بازداشتگاه می روند و توبیخ می شوند.

دوم: امروز که از سر خیابان میرداماد به محل کار می آمدم زنی داد می زد زمان شاه به زور نتوانستند از سرم روسری را بردارند  و امروز هم به زور نمی توانید...

سوم: دیروز با  نویسنده ای مطرح درباره صداقت در رفتار هنرمندان و نویسندگان و رابطه این مهم با ماندگاری آثار هنری و ادبی صحبت می کردیم به این نتیجه رسیدیم که بسیاری از هنرمندان و نویسندگان خواسته یا ناخواسته به ریا در رفتار و حرکات و حتی پوشش خود روی می آورند...تا نانی بخورند و نامی ببرند.

چهارم: سال پیشتر روزنامه بورسا حاکمیت در ترکیه تیتر یک روزنامه خود را این طور انتخاب کرده بود که زنان ایرانی قبل و بعد از پیاده شدن از هواپیمای ترکیه؛ چادر، بیکینی!

پنجم: امروز یک حس بد به من می گوید این روزها همه ریاکار شده اند...هنرمندان...سیاستمداران...مردم کوچه و بازار .. شاید داریم همه را عادت می دهیم به اینکه دوشخصیتی باشند...این هم حتمآ نوعی راه و روش مملکت داری است.