راه رفتن بي‌دردسر روي ديوار تاريخ‌

 خلا قانوني درباره خريد، فروش و يا نگهداري آثار تاريخي در ايران آنقدر اين روزها عميق شده است كه اكنون همه مجرمان ميراث فرهنگي مي‌دانند كه قانون براي جرم ايشان در انتها غرامتي اندك و شايد حتي مجازاتي اندك‌تر در نظر گرفته است. شايد اكنون نو شدن قوانين موجود تنها راه‌حل عبور از اين بحران باشد. در فصل نهم قانون مجازات اسلامي، مواد 558 تا 569 در بخش مربوط به تعزيرات درباره مجازات سارقان و تخريب‌گران ميراث فرهنگي است، اما نكته مهم در اين ميان آن است كه به خاطر ابهام موجود در متن قوانين اولا بسياري از اين قوانين لازم‌الاجرا بودن خود را از دست داده‌اند و ثانيا‌ اين‌كه در مقابله با جرايم ميراث فرهنگي ميزان جرم با مجازات تناسبي ندارد. 

  سكه هاي ايراني در جيب وايكينگ هاي عرب

  

روز گذشته درج خبر كشف سكه هاي ايراني در قبر يك وايكينگ در سوئد قبل از آنكه يك اتفاق جهاني براي معرفي گوشه اي از تاريخ ايران لقب بگيرد، وسيله اي شد براي سرقت دوباره تاريخ و تمدن ايران از سوي رسانه هاي عرب.

الشرق الاوسط ، يكي از رسانه هاي عربي كه چندي است به نواختن ساز مخالف با  ايران مي پردازد روز گذشته تيتر زد:  «كشف سكه هاي عربي از دوره وايكينگ ها در سوئد » .

اين در حاليست كه بنا به گفته كراين بيكمن  باستان شناس سوئدي ،در اين كشف كه در نزديكي فرودگاهي در سوئد صورت گرفته نزديك به 470 قطعه سكه كه تعدادي از زيادي از  آنها  در ايران باستان ضرب شده اند در يك قبر وايكينگ كشف شد.

 

يك مطلب غير قابل چاپ

 

 ( آخرین روزهای سال گذشته در روزنامه به ما گفتند برای شماره آخر سال ۸۶ هر کس مطلبی به عنوان دغدغه بنویسد..من هم این مطلب را نوشتم و  تیترش را زدم یک مطلب غیر قابل چاپ...این مطلب و مطالب دیگر که دغدغه بچه ها بود چاپ نشد..علت را که پرسیم کمبود جا برای آخرین شماره روزنامه عنوان شد)

 

خبرنگاري دقيقآ مسافر كشي از نوع فرهنگي است.همه را به مقصد مي رساني اما هيچگاه به مقصد نمي رسي. گفته اند از دغدغه هايم براي سال آينده بنويسم. تا اينجايش درست .

مي خواستم در مورد يكي از همكارانم بنويسم كه با نوشته هايش در مورد مسكن تا كنون بسياري از هموطنانم خانه دار شده اند و خودش در خانه اي استيجاري در گوشه اي از اين تهران بزرگ زندگي مي كند.