سازههاي آبي شوشتر جهاني ميماند؟
آب نزد ايرانيان باستان همواره امري مقدس بوده است. به دست آوردنش و همچنين نگهدارياش. ببينيد كه چگونه آن روز....قنات و كاريز ميساختند براي آن كه آب به دست بياورند و هدايتش كنند به مسيري كه بايد برود.ايرانيان باستان را همواره مهندسين صنايع و سازههاي آبي در جهان ميدانستند. اصلا ايرانيان را مخترعان قنات در دنيا ميدانند. هر كس هم شبههاي دارد ميتواند به كشورمان بيايد و سراغ از قناتهايي در دل كوير ايران بگيرد كه ريشه در تاريخ دارند. همين سال گذشته بود كه سندي ديگر از همين افتخار ايرانيان در جزيره خارك به دست آمد. كتيبهاي كه بر روي آن فرمان پادشاهي بود براي حفر قناتي در دل جزيرهاي كه آب در آنجا حكم كيميا داشته است.
هر چند كه اين كتيبه چند روزي بيشتر در جزيره خارك نماند و با تيشه دشمنان ميراث ايراني خدشه بر آن وارد شد، اما مگر ميتوان اين تاريخ پر از شكوه را با اين تيشهها خدشه دار كرد. جاي جاي كشورمان ريشه در تاريخ دارد. غير از اين باشد بايد به تاريخ و تاريخ نگاري شك كرد. هر روز سندي ديگر براي افتخاري جديدتر.
آخري اش هم همين ثبت دهمين ميراث جهاني ايران در فهرست يونسكو به نام سازههاي آبي شوشتر است كه روزي پيشتر رقم خورد. با اين اتفاق، سازههاي آبي شوشتر ديگر تنها متعلق به ايرانيان نيست. جهان ميبالد به اين هنر ايراني.
به اين افتخاري كه رقم خورده است به نام نامي ايران زمين. مانند تخت جمشيد، گنبد سلطانيه، قره كليسا و... اما تمام اين تعريف و تمجيدها را كه يك سو بنهيم ميرسيم به اينكه تنها ثبت جهاني آثار منحصر به فرد كشورمان در فهرست يونسكو كافي نيست. اين را ما نميگوييم، يونسكو ميگويد كه ميزبان اين ثبت است.
خوشحال ميشويم و جشن ميگيريم كه اثري را در فهرست جهاني ثبت كرده اند اما چندي بعد ترش آن اثر را در انزواي آثار تاريخي آنقدر مهجور ميگذاريم كه ميشود يك اثر در معرض خطر از نظر يونسكو. اين سازمان كه خود اثري را در فهرست قرار ميدهد و هر ساله بودجهاي هم براي نگهداري اش به كشورهاي صاحب آثار تاريخي اختصاص ميدهد اگر كم كاري ببيند آن اثر را از فهرست بيرون ميآورد.
همان طور كه در چند ساله گذشته هشدارهاي جدي داده است كه برج جهان نما را اگر كوتاه نكنيد ميدان نقش جهان را از اين فهرست بيرون ميآوريم. يا آن كه همين سازههاي آبي شوشتر را به اين شرط در فهرست قرار دادهاند كه مشكل فاضلاب شهري كه هر روز روانه اين سازهها ميشود بر طرف شود. اما اين روزها از شوشتر خبرهاي خوبي نميرسد. مسوولان شهري گويا نميخواهند براي فاضلابهاي اين شهر راه ديگري پيدا كنند. خدا نكند روزي در همين ستون بنويسم كه كاش سازههاي آبي شوشتر در فهرست يونسكو باقي ميماند.